Tuesday, 30 August 2011

HARI RAYA PERTAMA DAH MUNCUL LAHH :)

Assalamualaikum :)

 post saya dengan family saya tuhh :)
ILY mama... ILY papa.. *???*
ILY adik beradik.. !!


pagi pagi lagi kena kejut pukul 5.30 pagi..
diorang cakap "bangun.. anak dara tolong siap hidangan ni" *loghtat kelate deh*
tapi saya tak bangun pun.. hikhik.. jangan gelak! memang betul ape...
hadu.. leceh larh...
untuk ape bangun awal sedangkan saya tidur pukul 00.13 p.m ??
penat la nanti.. :D

saya pun bangun pukul 7 pagi.. *sumpah ! solat subuh tertinggal la... ('',)

bangun bangun pi dapur tengok anak anak dara yang dah kerja kerja semua buat kerja..

saya pulak.. duduk menonong kat situ.

tengok kuih raya.. hati nak makan..
tapi... hati main main konfius la..
"betul ke tak puasa ni??"
hikhik. no joke...

pastu dalam pukul 7.50 pagi saya iron baju raya saya yang sangat cantik tu! hikhik
iron baju adik saya..
pastu,, semangat gile iron shawl yang akan dipakai beraya...

pukul 8 pagi, saya mandi.

abis mandi pakai baju raya.
FUIYOO... cantik tak cantik lah kann saya pakai..
*sebenarnya biasa biasa je..*

orang abis semayang raya,
saya pun pretend pretend busy...
pakai lah shawl dengan inner tudung warna putih..
fuhh... tak jadi macam yang saya nak lahh..
hahahahaha padan muka saya ...

tunggu tunggu roti jala tak sampai sampai..
tunggu samapi 10.15 pagi.
bayangkan jelah lapar gile!!

pastu gi umah abah long saya..
makan nasi dagang..
emm.. nyumm nyumm.. :)

pastu gi la beraya rumah yang lain lain

sampai sakit perut saya.

tak larat dah nak isi walaupun air!

haha.. serve you right, mika!! :p

cube tengok post saya.
jangan la kutuk.
buruk tak buruk la kan.. :D


tengah tengah syok beraya, awak hantar mesej at saya.

awak cakap..
"selamat hari raya, sayang.."

saya pun terfikir... saya ni sayang awak ke?

saya pun balas...
"siapa 'sayang' u?"

awak balas..
"u kan sayang i.."

pastu.. saya dah tak sanggup nak tanya macam macam.

saya putuskan untuk berdiam.

jadi saya tak balas.

pastu awak call saya.

saya tak berani nak jawab.

saya takut saya akan menangis lagi sebab awak..

awak hantar lagi mesej..
"sayang.. kenapa  u ni ?"

saya tak balas..

lagi sekali...

awak call saya...

terdetik kat hati saya...

kenapa awak buat macam ni kat saya?
mungkin awak anggap ini hal biasa..
tapi tak bagi saya...

mungkin awak anggap.. ini gurauan sahaja...
tapi tak pada saya...

mungkin awak anggap saya hanya boneka yang tidak berharga...
tapi saya ada perasaan juga...

15 minit kemudian..
awak mesej saya..
30 minit kemudian..
dapat lagi mesej dari awak...

1 jam kemudian...
saya terpaksa gagahkan baca mesej awak..

"oke.. selamat tinggal!"

saya terkaku...

diam bagaikan tiada apa yang berlaku...

beraya bagaikan tiada makna...

hanya tersenyum di hadapan orang..
hati hanya saya yang tahu...

saya terpinga pinga.
tak tahu apa yang harus saya lakukan..

berkata kata dengan sedara mara..
tapi tiada apa yang masuk ke kepala...

20 minit kemudian..
*masih terkaku..

40 minit kemudian..
*masih terkaku..

60 minit kemudian..
*masih terkaku..

mungkin awak serius sangat tadi.
mungkin ini saat yang awak tunggu untuk ucapkan selamat tinggal secara jujurnya..
mungkin ini waktu yang kau mahukan selama hubungan kita...

BAIKLAH!!
jika ini yang awak mahu..

saya tabahkan hati saya untuk taip mesej...

saya mengambil masa 10 minit untuk menguatkan jari jemari saya..
untuk tekan butang send pada awak...

akhirnya.. butang tu saya tekan jugak...

message delivered to *** ...

saya kembali terkaku.
terasa air mata mula bertakung dengan hebatnya..

akhirnya tertitis juga dengan sorok sorok...

tanpa sesiapa yang perasan...

hanya saya menanggungnya... 

kembali baca mesej yang telah dihantar ke awak..

"anggap lah kita tak pernah berjumpa.."

 siapa dia ni ??
hmph? . motif masukkan gambar ni? .

dah la..

mahu menangis tak berguna...

perlukan masa untuk melupakan kau , sayang...

Selamat Tinggal, kasih...

Assalamualaikum... 



oke. jangan gelak tau lepas baca :)

No comments:

Post a Comment